Van Bijbelschool naar de bergen
David rust lokale gelovigen toe om het evangelie door te geven op plaatsen waar het nog nauwelijks bekend is. Een van hen is Elisha, die sinds enkele maanden verbonden is aan Divine Ministry. Hij werkt in Aye Thar Yar, een berggebied bij Taunggyi waar veel Shan wonen en weinig kerken zijn.
Daar ontmoette Elisha een ontheemd gezin. Wat begon met één contact, groeide uit tot een bijzonder verhaal van gebed en geloof – en uiteindelijk tot een nieuwe gemeente.
Een gezin op de vlucht
In Aye Thar Yar leerde Elisha een gezin kennen dat door de burgeroorlog alles was kwijtgeraakt. Hun woonplaats in de staat Kayah was zwaar getroffen en hun huis was verwoest. Het gezin vluchtte naar de omgeving van Taunggyi en kwam daar aan zonder bezittingen of geld. Ze hadden bijna niets…
De ouders konden de dagelijkse zorg voor hun dochters nauwelijks betalen en hadden geen geld om hen naar school te laten gaan. Om hun privacy te beschermen, noemen we de meisjes in dit verhaal Nandar en Thinzar.
Op een dag kwam er een boeddhistische monnik, die bood aan om Nandar en Thinzar onderdak, voedsel en scholing te geven. Later bleek dat de zussen in een klooster terecht kwamen waar zij niet naar school mochten, maar werden voorbereid op een leven als non. Hun hoofden werden kaal geschoren en zij mochten niet terug naar huis en het klooster niet verlaten. De ouders wilden hun dochters toen heel graag terughalen, maar hadden niet de middelen en invloed om dat te regelen.
De ouders waren wanhopig. Ze waren hun dochters kwijt en hadden ook zelf amper te eten omdat vader door ernstige maagklachten te ziek was om te werken. Dat was het moment dat Elisha dit gezin ontmoette…
Elisha bleef naast het gezin staan
Elisha luisterde naar hun verhaal en vertelde van de hoop die Jezus wil geven. Hij bood aan om met vader te bidden voor genezing. Na dit gebed gebeurde een groot wonder, waardoor vaders gezondheid herstelde! Dit zette hun wereldbeeld compleet op z’n kop…
De vader wilde meer weten over deze Jezus die kan genezen. Hij begon Elisha vaker op te zoeken te bezoeken en vragen te stellen. Intussen bleef zijn gezondheid goed en kon hij weer gaan werken waardoor zij ook weer voldoende voedsel hadden. Na een tijdje maakte vader de keuze om Jezus te gaan volgen.
Hoewel het met hemzelf beter ging, bleef zijn grote gebedsverzoek de terugkeer van Nandar en Thinzar. Maandenlang bleven Elisha en de jonge gemeente met het gezin meeleven en voor de meisjes bidden.
Na verloop van tijd gebeurde er iets wonderbaarlijks: Nandar en Thinzar kregen eindelijk toestemming om naar huis te gaan - onder het voorwendsel dat zij alleen de familie zouden bezoeken en dan terug zouden komen. Zo konden zij ontsnappen uit het klooster! Via hun vader kwamen zij in contact met de kerk. Ze waren verbaasd over wat zij daar hoorden, maar hadden ook veel vragen. Elisha voerde vele open gesprekken met hen over het geloof, hun leven en hun toekomst. Nandar en Thinzar besloten uiteindelijk zelf Jezus te volgen. Niet lang daarna werden zij gedoopt.
De betrokkenheid van de kerk stopte niet na hun doop. De gemeente blijft het gezin begeleiden en ondersteunen en helpt de meisjes om hun leven weer op te bouwen. De oudste zus werkt inmiddels. De jongste zit op de middelbare school, wat door andere leden van het kleine kerkje gezamenlijk betaald wordt om dit gezin te helpen.
Een nieuwe gemeente in Aye Thar Yar
In mei 2026 startte in Aye Thar Yar een kleine gemeente, de vader van dit gezin was één van de eerste leden. In de eerste periode sloten vier nieuwe gelovigen zich aan. Voor Elisha is een huis gehuurd, zodat hij in het gebied kan blijven wonen en mensen regelmatig kan bezoeken.
De gemeente is nog jong, maar vormt nu een vaste plek voor gebed, Bijbelonderwijs en onderlinge hulp. Gezinnen die Elisha tijdens zijn bezoeken ontmoet, kunnen er andere gelovigen leren kennen en verder groeien in hun geloof.
Dit is de ontwikkeling waarop de Bijbeltrainingen zijn gericht. Studenten ontvangen onderwijs. Sommigen groeien door tot lokale werkers. Zij bouwen in hun eigen omgeving relaties op en blijven naast mensen staan. Zo kan op een plaats waar nauwelijks een kerk was een geloofsgemeenschap ontstaan die zelf verder groeit.
Lokale werkers met elkaar verbinden
Elisha staat niet alleen. Ongeveer twintig voorgangers en evangelisten zijn verbonden aan David. Velen van hen wonen en werken geïsoleerd in afgelegen dorpen en steden. Contact met andere werkers, gezamenlijk gebed en persoonlijke bemoediging zijn voor hen belangrijk. Reizen is echter kostbaar en vaak ingewikkeld.
Wanneer Bram en Thea in november opnieuw naar Myanmar reizen, zal Bram onderwijs geven op de Bijbelscholen in Bago en Taungoo. David wil rond dat bezoek ook deze voorgangers en evangelisten, samen met hun vrouwen, drie dagen bij elkaar brengen in Bago.
Tijdens deze dagen kunnen zij samen bidden, God aanbidden, onderwijs ontvangen en hun ervaringen delen. Zo worden nieuwe werkers opgeleid én krijgen mensen die al op afgelegen plaatsen dienen de ondersteuning die zij nodig hebben om vol te houden.
Draag de volgende stap mee
David met Elisha en zijn gezin
Een nieuwe gemeente als die in Aye Thar Yar ontstaat door langdurige aanwezigheid. Elisha moet er kunnen wonen, gezinnen kunnen blijven bezoeken en nieuwe gelovigen kunnen begeleiden. Maak jij dit mogelijk?
De kosten om Elisha en zijn gezin maandelijks te onderhouden zijn laag vergeleken met een Nederlandse zendeling uitzenden. Voor €200 per maand onderhoud jij een lokale zendeling en zijn gezin.
Er zijn nog 7 andere lokale zendelingen zoals Elisha die in Divine Ministries met David werken.
Het uitdelen van Bijbels kost €5 per Bijbel. Voor €25 per maand geef maandelijks jij 5 Bijbels!
Het 1 maand volgen van Bijbeltraining voor 1 student (onderdak, voedsel, lesmateriaal) kost €50.
Voor €50 per maand geef jij een student de kans om Bijbeltraining te volgen.
Met een maandelijkse bijdrage help je David om te blijven investeren in werkers die de taal en cultuur van hun eigen regio kennen. Zij blijven wanneer een training of bezoek voorbij is. Ze kennen de gezinnen, delen in hun zorgen en helpen een jonge gemeente stap voor stap verder te groeien.
Een eigen Bijbel
Het Bijbelonderwijs van David in Myanmar begon in 2022 met één training van 2 maanden, voor een groepje van 15 studenten. Er bleek ontzettend veel behoefte te zijn aan dit soort onderwijs! Nu, in 2026 worden op 6 verschillende locaties in Myanmar korte en langere trainingen gegeven. Voor de achttienjarige Aung werd zo’n Bijbeltraining het begin van een nieuwe richting in zijn leven….
Toen we eerder schreven over de plannen voor een Bijbelschool in Bago, stond vooral de start centraal. Inmiddels is duidelijk dat die school deel is geworden van een bredere ontwikkeling. David en zijn team geven Bijbeltrainingen in meerdere steden en in verschillende vormen. Sommige duren een maand, andere twee of drie maanden. In Taungoo is nu zelfs een tweejarige opleiding gestart en studenten kunnen ook een online traject van negen maanden volgen.
Die groei kwam niet voort uit een plan om zo snel mogelijk groter te worden,
maar uit reactie op de honger naar Gods Woord die David en zijn team ontmoetten.
Ze zagen tijdens bezoeken aan kerken steeds hetzelfde probleem: veel gelovigen wilden Jezus volgen, maar hadden weinig gelegenheid om de Bijbel goed te leren kennen. Plaatselijke gemeenten beschikten niet altijd over Bijbels, mensen en middelen om structureel onderwijs te geven. Vooral nieuwe gelovigen stonden daardoor kwetsbaar.
Onderwijs dat verdergaat dan les
Daarom richt David zich op gemeenteleden, leiders, evangelisten en toekomstige zendelingen. Tijdens de trainingen bestuderen zij de Bijbel en krijgen zij onderwijs over discipelschap, leiderschap en evangelisatie. Ze gaan ook mee op outreach. Wat zij leren, kunnen ze zo direct oefenen en later meenemen naar hun eigen kerk, dorp of stad.
Vanaf 2022 volgden jaarlijks ongeveer tien tot vijftien studenten de missionaire training, in de jaren daarna groeide het aantal trainingen en studenten elk jaar. In de eerste acht maanden van 2026 zijn al 120 mensen getraind. David bidt ervoor dat dit er aan het einde van het jaar ongeveer 200 zullen zijn. Verspreid over het jaar staan negen Bijbeltrainingen gepland in Yangon, Bago, Taungoo, Mandalay en Taunggyi, naast de langere en online trajecten.
Voor het eerst een eigen Bijbel
Voor veel deelnemers begint de training met iets dat in Nederland heel gewoon lijkt: een eigen Bijbel. In Myanmar is dat voor veel gelovigen niet vanzelfsprekend. David en zijn team konden in 2026 al 250 Bijbels uitdelen aan mensen die Gods Woord graag willen leren kennen.
Zo’n Bijbel verdwijnt niet in een kast. Studenten gebruiken hem tijdens de lessen, lezen er samen uit en nemen hem mee wanneer zij anderen bezoeken. De combinatie van een eigen Bijbel, intensief onderwijs en praktische oefening helpt hen om zelf te groeien en anderen verder te helpen.
Kunnen jullie mijn zoon helpen?
Een van de moeders die over de Bijbelschool hoorde, zocht David persoonlijk op. De achtienjarige jongen – we noemen hem Aung om zijn privacy te beschermen – raakte al op jonge leeftijd verstrikt in alcohol en drugs., maar alcohol en drugs beheersten al langere tijd zijn leven. Zijn gezondheid had eronder geleden. School en werk waren uit beeld geraakt en voor het geloof van zijn christelijke ouders had hij weinig belangstelling.
Zijn moeder vroeg of hij toch welkom was. David antwoordde dat Aung mocht komen als hij daar zelf voor openstond. Het team zou bij de basis beginnen en hem stap voor stap meenemen door de Bijbel.
De eerste tijd was niet gemakkelijk. Aung moest wennen aan het ritme, het eten en de regels van de school. In de eerste week ging het onderwijs over redding; daarna over de Bijbel. Toen de leiders vroegen waarvoor zij mochten bidden, sprak hij eerlijk over zijn gezondheid en zijn verlangen om Jezus te leren kennen.
Tijdens de lessen begon hij zijn leven anders te bekijken. Hij besloot met zijn oude gewoonten te breken en gaf zijn leven aan Jezus. David vertelt dat Aung nu serieus deelneemt aan de training en zich voorbereidt op zijn doop. Voor zijn moeder is dat een antwoord op een diep verlangen. Ze vroeg het team om haar zoon te blijven begeleiden en hem verder te helpen groeien in de Bijbel.
Een naam achter de groei
De aantallen laten zien hoe snel het Bijbelonderwijs zich ontwikkelt. Het verhaal van Aung laat zien waarom die groei ertoe doet. Iedere training brengt mensen samen met hun eigen geschiedenis, vragen en verlangen naar een nieuw begin. Ze ontvangen tijd, aandacht en een Bijbel die ze zelf kunnen blijven lezen.
David wil de komende jaren meer gelovigen op deze manier toerusten. Daarvoor zijn lesmaterialen, Bijbels, eten en onderdak nodig. Sommige studenten reizen ver en lokale docenten en werkers hebben vaste ondersteuning nodig om de trainingen te kunnen blijven geven.
Help het Bijbelonderwijs doorgaan
Met een maandelijkse bijdrage help je David en zijn team om nieuwe groepen te trainen, Bijbels uit te delen en studenten tijdens hun opleiding te begeleiden.
Op weg naar de dorpen
Soms begint een nieuwe fase heel praktisch… Met een sleutel. Een stuur. Vier wielen. En dorpen die beter bereikbaar worden.
Nadat hun busje kapot ging volgde een periode van wachten en zoeken naar oplossingen. Maar nu is er goed nieuws: Grace Mission heeft de stevige 9-zitter kunnen kopen waarvoor eerder is geworven. Dat heeft door diverse oorzaken langer geduurd dan gehoopt, maar ze hebben nu weer vervoer!
En daarmee komt veel in beweging. Voor het team van Grace Home betekent deze auto dat de Kuvidorpen vaker bezocht kunnen worden. Dorpen waar armoede gezinnen kwetsbaar maakt. Waar kinderen soms tussen wal en schip raken. Waar kerken verlangen om te groeien in geloof, zorg en verantwoordelijkheid.
Van afhankelijkheid naar veerkracht
Grace Home is al jarenlang een plek waar kinderen onderwijs, begeleiding, zorg en geestelijke vorming ontvangen. Tegelijk groeit bij het team het verlangen om breder aanwezig te zijn in de Kuvi-dorpen.
Niet alleen door kinderen uit moeilijke situaties op te vangen, maar door samen met lokale kerken, gezinnen en dorpsgemeenschappen te werken aan verandering van binnenuit.
Want als armoede, kwetsbaarheid en afhankelijkheid diep geworteld zijn, is er meer nodig dan één oplossing. Dan is er een bredere aanpak nodig. Een aanpak die gezinnen versterkt, kerkleiders toerust, praktische kennis doorgeeft en kwetsbare kinderen beschermt binnen de gemeenschap waar zij vandaan komen.
Dat is het verlangen van Grace Mission: dat Kuvi-dorpen stap voor stap groeien in veerkracht. Dat kerken leren om licht te zijn in hun eigen dorp. Dat gezinnen nieuwe handvatten krijgen. En dat kwetsbare kinderen niet over het hoofd worden gezien, maar gedragen worden door mensen om hen heen.
Gods Woord en Gods liefde
Het team in India wil het evangelie delen én praktische hulp geven. Niet als twee losse dingen, maar als één geheel.
Kinderen hebben bescherming, onderwijs en voedsel nodig. Armoede en hopeloosheid kunnen verbroken worden. Gezinnen hebben steun, kennis en bemoediging nodig. Kerken hebben toerusting nodig om hun plek in de gemeenschap in te nemen. En dorpen hebben hoop nodig die zichtbaar wordt in woorden én daden.
Daarin herkennen we het hart van Forerunner: waarheid, liefde en daden. Gods Woord klinkt niet op afstand, maar komt dichtbij in zorg, gebed, onderwijs en trouwe aanwezigheid.
Wat er in de dorpen gaat gebeuren
De uitbreiding van de hulp in de Kuvi dorpen bestaat uit meerdere onderdelen die elkaar versterken. Het gaat niet om één los project, maar om een beweging waarin praktische hulp en geestelijke toerusting samen optrekken.
Landbouwtrainingen - de eerste landbouwtraining heeft inmiddels plaatsgevonden. Daarmee worden families geholpen om sterker te worden in voedselvoorziening en inkomen. In dorpen waar armoede weinig ruimte laat om tegenslag op te vangen, kan betere kennis over landbouw, voedselproductie en inkomen veel verschil maken.
Gezondheid - er staan hygiëneprogramma’s gepland. Dorpsbewoners krijgen daarin praktische voorlichting over gezondheid, ziektepreventie en dagelijkse hygiëne. Eenvoudige kennis kan grote gevolgen hebben voor gezinnen die weinig toegang hebben tot medische zorg of betrouwbare informatie.
Kerkleiders toerusten - er worden leiderstrainingen georganiseerd voor voorgangers, kerkleiders en vrijwilligers. Zij krijgen toerusting in Bijbels leiderschap, discipelschap, praktische dienstbaarheid en gemeenschapszorg. Het doel is dat lokale kerken groeien in volwassenheid en leren om zelf verantwoordelijkheid te dragen voor kwetsbare mensen in hun midden.
Opvang voor kwetsbare (wees)kinderen - er wordt gewerkt aan ondersteuning voor kwetsbare kinderen. In één pilotdorp wil Grace Mission starten met zorg voor tien kinderen die extra bescherming, begeleiding en aandacht nodig hebben. Zij blijven zoveel mogelijk in hun eigen familiesetting wonen. Na school komen zij samen in het kerkgebouw voor huiswerkbegeleiding, een maaltijd, levenslessen, Bijbelonderwijs en gebed.
De lokale kerk draagt het dagelijkse programma. Het team van Grace Home komt regelmatig langs om te trainen, te begeleiden, mee te kijken en waar nodig bij te sturen. Zo blijft de zorg dichtbij. Niet los van het dorp, maar midden in de gemeenschap.
De lokale kerk als drager van hoop
Een belangrijk doel is dat dorpskerken groeien in hun roeping.
Grace Mission wil niet alles overnemen. Het team wil naast lokale voorgangers, kerkleiders, vrijwilligers en gezinnen staan. Hen helpen om te zien wat er in hun eigen gemeenschap nodig is. Hen toerusten om praktisch te dienen. Hen bemoedigen om kwetsbare kinderen, arme gezinnen en mensen in nood niet aan hun lot over te laten.
Dat vraagt tijd. Vertrouwen. Veel gesprekken. Regelmatige bezoeken. En mensen die blijven komen, ook wanneer verandering langzaam gaat.
Een dorp waar gezinnen elkaar meer leren dragen. Waar kerken niet alleen samenkomen op zondag, maar ook zichtbaar worden in zorg door de week. Waar kinderen die kwetsbaar zijn worden gezien. Waar armoede niet het laatste woord heeft. Waar hoop handen en voeten krijgt.
De auto gaat de weg op
Daarom zijn we zo blij met de auto. Niet omdat een voertuig op zichzelf het verhaal is, maar omdat deze auto wegen opent naar mensen.
Naar voorgangers die willen groeien in hun roeping. Naar gezinnen die zoeken naar houvast. Naar kinderen die bescherming en begeleiding nodig hebben. Naar dorpen waar armoede, kwetsbaarheid en hoop dagelijks naast elkaar bestaan.
Als je hebt meegebeden, gegeven of meegeleefd: dit is waar het naartoe beweegt. Bid je mee voor wijsheid bij de volgende stappen? Voor veilige reizen. Voor sterke samenwerking met lokale voorgangers. Voor open deuren in de Kuvi-gemeenschappen. En voor dorpen waar Gods Woord en Gods liefde zichtbaar worden in veerkracht, zorg en hoop.
Kosovo | Reis vol ontmoetingen
In April reisden Erik, Bram en Jolanda naar Gjakova, Kosovo om onze lokale samenwerkingspartners Nora en Metush te ontmoeten en hun werk te zien. Ons doel was om relaties te verdiepen en te verkennen hoe we de samenwerking verder kunnen laten groeien. In een land waar vertrouwen niet vanzelfsprekend is, bleek opnieuw hoe waardevol het is om samen op te trekken, te luisteren en aanwezig te zijn.
Een plek waar liefde zichtbaar wordt
We waren aanwezig tijdens de kidsclub van Nora en Metush. Daar zagen we hun team in actie: kinderen die vol aandacht luisteren naar een bijbelverhaal, enthousiast meezingen met liederen en zichtbaar genieten van de persoonlijke aandacht die ze krijgen. Het is meer dan een programma – het is een plek waar liefde tastbaar wordt. Naast het delen van Gods Woord ontvangen de kinderen ook praktische zorg, zoals eten en aandacht. Voor veel van hen is dat van onschatbare waarde.
Wat opviel, was de toewijding van het team. Met trouw en bewogenheid bouwen zij week na week aan relaties met deze kinderen en hun families.
Relaties die al jaren standhouden
Op zondagochtend waren we bij een dienst van het kleine kerkje waar Nora en Metush samenkomen met de lokale gemeenschap. We ontmoetten mensen met wie Bram – onze voorzitter – al jarenlang verbonden is en hoorden hun verhalen.
Bram heeft twintig jaar in Kosovo gewoond en gewerkt. Tijdens deze reis deelde hij veel van zijn geschiedenis en de plekken die voor hem belangrijk zijn. Dat gaf extra diepte aan de ontmoetingen: relaties die door de jaren heen zijn gegroeid en nog steeds zichtbaar vrucht dragen.
Trouw aanwezig in dorpen rondom Gjakova
Later die dag kochten we voedsel voor gezinnen die het team regelmatig bezoekt. In kleine dorpen rondom Gjakova organiseren Nora en Metush met hun team op vaste plekken bijbelclubs, gecombineerd met praktische hulp.
We bezochten enkele van deze gezinnen – en daar werd zichtbaar wat jarenlange trouw doet. Kinderen renden enthousiast op hen af, zongen de liedjes moeiteloos mee en voelden zich duidelijk veilig en gezien. Ook met ouders is een sterke vertrouwensband opgebouwd.
De vele persoonlijke verhalen raakten ons diep. De impact van het oorlogsverleden is nog merkbaar in het dagelijks leven van veel mensen. Juist dat maakt duidelijk hoe hard zowel praktische hulp als het delen van Gods liefde hier nodig is. Niet (alleen) woorden, maar vooral trouw en daden maken hier het verschil.
Samen bouwen aan de toekomst
Deze reis bevestigde opnieuw hoe krachtig het is wanneer waarheid, liefde en daden samenkomen. Het werk van Nora en Metush sluit daar naadloos op aan: trouw aanwezig zijn, het evangelie delen en tegelijk omzien naar de meest kwetsbaren.
Een belangrijk onderdeel van deze reis was ook vooruitkijken. We hebben verkend of dit werk een goede plek zou kunnen zijn voor een enthousiaste kerk uit Nederland waarmee we contact hebben. Er ligt een mooie kans om samen jongerenreizen te organiseren, waarbij jongeren helpen bij bijbelclub-zomerkampen en praktische hulp bieden – zoals het repareren van daken of het uitdelen van schoenen. Zo kan ook een nieuwe generatie betrokken raken bij wat God hier doet.
We kijken dankbaar terug op dagen vol ontmoeting, verdieping en hoop. Wat we zagen, bemoedigt ons: God is aan het werk in Kosovo – en wij mogen daar samen deel van zijn.
Gered aan de grens… en dan?
In Paraguay is een erg arm land waar naar schatting momenteel 2.260 kinderen vermist zijn. Achter dit aantal schuilt een werkelijkheid van uitbuiting, misbruik en kinderhandel — vaak verborgen, maar diep ingrijpend.
Duizenden kinderen leven op straat. Maar veel kinderen die wel een woonplaats hebben zijn ook kwetsbaar; door armoede en massale afwezigheid van vaders in de sloppenwijken is er amper toezicht op kinderen die de hele dag voor zichzelf moeten zorgen terwijl moeder werkt...
Kinderhandel komt in deze omgeving op verschillende manieren voor;
Kinderen worden meegenomen door criminelen en verhandeld naar Brazilië voor hun organen of prostitutie.
Arme kinderen worden (vaak door hun eigen familie) verkocht aan rijke families om als soort slaaf voor hen te werken en worden daar vaak uitgebuit en misbruikt.
Er is handel in baby’s voor illegale adoptie.
Oktober 2024 deelden we met jullie dat Jacob en Nathaly in hun werk in de sloppenwijken van Ciudad Del Este geconfronteerd werden met dit fenomeen van ’verdwijnende kinderen’. Ze zijn toen gestart met preventie acties tegen deze kinderhandel - jullie financiële en geestelijke steun heeft dit mogelijk gemaakt! Met hun acties om te voorkomen dat kinderen ten prooi vallen aan handelaren hebben zij al honderden mensen bereikt, en het nieuws hierover verspreid steeds verder zich door de sloppenwijken!
Maar het is niet gebleven bij preventie…
Een groeiende beweging tegen kinderhandel
In samenwerking met de douane, federale politie en het consulaat van Paraguay is er een werkgroep ontstaan: Stop de Kinderhandel. Vanuit deze samenwerking worden steeds vaker kinderen teruggevonden die slachtoffer zijn geworden van mensenhandel. Vanuit zijn ervaring in preventie van kinderhandel is Jacob lid van deze ‘taskforce’ en is hier nu zelfs het landelijke gezicht van.
Hieronder zie je links Jacob met de douane bij de grensovergang naar Brazilië en rechts dat hij en Nathaly voor de nationale televisie geïnterviewd worden over de taskforce. Ze zijn ook in de Braziliaanse krant gekomen waarin ze uitleggen hoe de mensenhandelaren te werk gaan om kwetsbare kinderen te benaderen en wat zij hier in preventie aan doen.
De Taskforce in overleg
Deze ontwikkeling is hoopvol: er ontstaat samenwerking en levens van kwetsbare kinderen worden daadwerkelijk gered!
Op 26 mei wordt een belangrijke volgende stap gezet: aan de grens tussen Paraguay en Brazilië opent een speciale ruimte waar slachtoffers van mensenhandel tijdelijk kunnen worden opgevangen.
Een veilige plek voor hen die gered uit zijn de handen van smokkelaars. Voor kinderen die verhandeld zijn voor hun organen, voor prostitutie en baby’s voor illegale adoptie.
Een pijnlijke realiteit
Maar juist daar wordt ook een ander probleem zichtbaar. Want wat gebeurt er met deze kinderen ná die eerste opvang?
In veel gevallen is er geen veilige thuissituatie of opvangplek waar zij daarna naartoe kunnen. Zonder alternatief belanden ze vaak op straat — kwetsbaar en opnieuw blootgesteld aan misbruik en uitbuiting.
De realiteit is confronterend: redding is slechts het begin.
Jarenlange aanwezigheid op de plek van nood
Via Gebed & Zending zijn Jacob en Nathaly met hun team al jarenlang actief in de sloppenwijken van Paraguay en in het grensgebied met Brazilië. Op onderstaande foto’s zie je een outreach die Jacob en Nathaly met hun team doen onder kinderen in risico gebieden, ze doen hierbij ook preventie tegen kinderhandel door flyers uit te delen.
Ze delen voedsel uit, ondersteunen arme gezinnen met een sponsorprogramma, organiseren naschoolse opvang CREE en gaan eropuit om het evangelie te brengen — juist op plekken waar hoop schaars is. Door deze langdurige aanwezigheid kennen ze de achtergronden, de situaties, de gezinnen en de kinderen. Zij zien de nood van dichtbij, maar ze zien ook hoe God werkt — vaak in kleine, persoonlijke ontmoetingen. Vanuit die persoonlijke betrokkenheid zijn ze ook aangesloten bij de werkgroep tegen kinderhandel.
Klaar voor een volgende stap
De ontwikkelingen van de afgelopen tijd brengen ons op een nieuw punt.
Nu er steeds vaker kinderen worden teruggevonden én er een eerste opvangplek aan de grens komt, groeit de noodzaak voor een volgende stap: duurzame, veilige opvang waar kinderen tot rust kunnen komen en kunnen herstellen.
De enige opties zijn momenteel terug in dezelfde situatie plaatsen of gesloten instellingen. Zoals Rico, een jongen van 9 jaar die door de federale politie uit Brazilië werd opgespoord en teruggebracht naar Paraguay. Rico kwam terecht in een semi gesloten opvang van de overheid. Dat wil zeggen een huis met prikkeldraad er om en camera's. Dit is bedoeld voor zijn eigen veiligheid, maar het werkt in de realiteit alleen maar extra traumatiserend.
Kinderen die terug gaan naar hun eigen omgeving lopen in veel gevallen groot risico om opnieuw verhandeld te worden. Een schrijnend voorbeeld is dat van Joseline die door haar eigen moeder uit armoede verkocht werd aan een rijke familie in Brazilie om daar te werken. Zij werd gered en wegens gebrek aan opvangplekken teruggeplaatst thuis, maar zij vreesde er zo voor dat haar moeder haar opnieuw zou verkopen dat zij wegliep en jarenlang op straat heeft gezworven.
Om deze kinderen een liefdevole en veilige omgeving te bieden werkt het team in Paraguay toe naar het realiseren van opvangplekken binnen lokale gezinnen. Geen grootschalige opvang, maar een plek waar een kind gezien wordt. Waar ruimte is voor herstel, begeleiding en toekomst.
Wat is er nodig?
Om deze stap mogelijk te maken, zijn er verschillende praktische en organisatorische voorbereidingen nodig. Denk aan het opzetten van de juiste structuur, het screenen en begeleiden van gezinnen en het voorzien in de eerste zorg voor deze kinderen — zoals onderwijs en psychologische ondersteuning.
Voor deze eerste fase is een bedrag van ongeveer €8.000 nodig. Dit bedrag is nodig voor;
Aanschaf van een vergunning voor de stichting om opvang te verzorgen
Vergoeding van de opvanggezinnen die een screening doorlopen
Maandelijkse steun voor de extra kosten die zij maken voor begeleiding door een psycholoog, schoolkosten, voedsel etc.
In totaal zal de komende jaren €50.000 nodig zijn om opvangplekken voor de lange termijn goed te realiseren en de gezinnen blijvend begeleiding en steun te bieden. Daarmee kunnen we direct aansluiten op wat er nu al gebeurt aan de grens — en voorkomen dat kinderen na redding opnieuw tussen wal en schip vallen.
Samen bouwen aan herstel
We zien hoe God deuren opent: in samenwerking met autoriteiten, in het terugvinden van kinderen en in nieuwe mogelijkheden om hulp te bieden. Tegelijk voelen we de verantwoordelijkheid om klaar te staan — juist op het moment dat deze kinderen ergens naartoe moeten. Zodat redding niet het einde is van hun verhaal, maar het begin van herstel.
Draag jij bij aan een veilige plek voor deze kinderen?
Bekijk hieronder een fragment over kinderhandel wat op nationale televisie is geweest. Hiervoor zijn verschillende leden van de taskforce geïnterviewd en er is aan de grens gefilmd. Jacob en Nathaly delen in dit fragment hun ervaringen uit de praktijk en wat zij al doen in preventie. (De ondertiteling klopt niet helemaal, maar het geeft wel een goed beeld van de hierboven omschreven situatie.)
Het werk in Congo gaat door, ondanks de oorlog
Het werk van Roland en Ingeborg in het oosten van Congo gaat door, ondanks de moeilijke omstandigheden. Sinds de inname van de stad Goma door rebellen in januari 2025 leven mensen in onzekerheid en hebben velen traumatische dingen meegemaakt. Tegelijk zien we hoe God mensen beschermt, levens redt en hoop brengt door het werk van de kliniek, de school en de lokale kerken.
Het werk in Congo
Vanuit het project Action Uruma leiden Roland en Ingeborg Bahozi verschillende initiatieven in het oosten van Congo. Vanuit het verlangen om het evangelie te delen en mensen praktisch te dienen.
Het werk bestaat onder andere uit:
Een moeder-kind kliniek waar medische zorg wordt geboden
Een basisschool voor kinderen in een afgelegen dorp
Kerkwerk en discipelschap
Training van kerkleiders
Praktische hulp aan vluchtelingen en kwetsbare gezinnen
In een regio waar veel armoede en instabiliteit is, mogen deze projecten een plek zijn waar mensen zorg, hoop en onderwijs ontvangen. In het onderstaande filmpje geeft Roland vanuit Congo (waar hij momenteel is) een update over het werk en de situatie.
De situatie sinds de inname van Goma
In januari 2025 nam de rebellengroep M23 de stad Goma in. De gevechten hadden grote impact op de bevolking.
Door de gevechten is een groot deel van de infrastructuur in Goma en omstreken vernield en zijn ook het vervoer en de communicatie middelen beperkt. De kosten om te (over)leven, reizen en voor communicatiemiddelen zijn enorm gestegen.
Veel mensen verloren familieleden, huizen of veiligheid. Trauma en onzekerheid zijn nog steeds dagelijks voelbaar.
Ook kerkleden en teamleden hebben heftige gebeurtenissen meegemaakt.
Tegelijk zijn we dankbaar voor Gods bescherming.
De kliniek en de school zijn onbeschadigd gebleven. Tijdens de gevechten konden in de kliniek veel gewonden worden geholpen en bleef medische zorg beschikbaar voor mensen in nood. In deze situatie is het moeilijker om de verschillende projecten van Action Uruma aan te sturen, maar ze zoeken een weg, want juist in deze tijd van crisis willen ze uitdelen, aanwezig zijn en Gods hoop en licht laten schijnen.
Het werk ging door
De moeder-kind kliniek die in de zomer van 2024 is geopend geopend had een lastige tijd in de eerste weken na de bezetting door M23. De meeste artsen en verpleegkundigen konden er niet komen door het geweld op straat en er waren geen medische spullen beschikbaar. De enige verpleegkundige die kon komen werkte een hele tijd fulltime en hielp vele gewonden die bij de kliniek kwamen door de gevechten die in de stad bezig zijn. Gelukkig kunnen de anderen na die eerste week de kliniek ook weer bereiken en kon de zorg doorgaan.
De kliniek bleef afgelopen jaar patiënten behandelen, ook tijdens de onrust in de stad. Vrouwen konden blijven komen voor bevallingen en mensen die door geweld gewond geraakt waren ontvingen medische hulp.
In de kliniek zien ze vaak hoe gebed en medische zorg samenkomen. Er wordt gebeden voor patiënten, terwijl het team tegelijkertijd alles doet wat mogelijk is om goede medische hulp te bieden.
Onlangs kwam een moeder met haar tweejarige zoontje naar de kliniek. Hij was er ernstig aan toe en lag meer dood dan levend in haar armen. Het team kon hem behandelen met medicijnen en medische zorg. Enkele dagen later zat hij weer vrolijk op de grond te spelen.
De moeder vertelde in tranen dat een paar jaar eerder haar andere kindje van dezelfde leeftijd was overleden in een ziekenhuis door slechte zorg. Ze was diep dankbaar dat haar zoon nu geholpen kon worden en een toekomst heeft.
Roland reist regelmatig naar Congo
Op dit moment verblijven Ingeborg en de kinderen voor langere tijd in Nederland. Roland reist regelmatig naar Congo om het team te bemoedigen en de projecten te bezoeken.
Tijdens zijn recente reis:
sprak hij op een jongerenconferentie
bezocht hij de basisschool in het dorp
gaf hij onderwijs en seminars in de kerk
had hij overleg met het team van de kliniek
bood hij pastorale zorg aan mensen die trauma hebben meegemaakt
Tijdens een van de reizen ontstonden zelfs bijzondere gesprekken onderweg en kon iemand zijn leven aan Jezus geven.
Vooruitkijken: uitbreiding van medische zorg
Een belangrijke volgende stap voor het werk is de bouw van een ziekenhuis.
De kliniek helpt nu al veel mensen, maar de behoefte aan medische zorg is groot. Door deze uitbreiding hopen we nog meer patiënten te kunnen helpen en betere zorg te bieden aan moeders, kinderen en gewonden.
De eerste stappen richting deze bouw worden momenteel voorbereid.
Dank voor jullie betrokkenheid
We zijn dankbaar voor iedereen die dit werk ondersteunt in gebed, betrokkenheid en financiële steun.
Juist in een regio waar zoveel onzekerheid is, mogen deze projecten een plek zijn waar mensen zorg, hoop en het evangelie van Jezus Christus ontvangen.
Vriendschap in Myanmar
Een reis van vriendschap, vertrouwen en toewijding – Bram en Thea in Myanmar
In november reisden Bram en Thea Oosterwijk af naar Myanmar. Geen korte inspectiereis, maar een ontmoeting van hart tot hart. Een reis waarin relaties verdiepten, gebed centraal stond en zichtbaar werd wat God aan het doen is door het leven en de bediening van David Lawma en zijn gezin.
David – een leven zonder bijbedoelingen
Woon- slaapkamer van Davids gezin
David is geen man van grote woorden. Wie tijd met hem doorbrengt, merkt vooral zijn rust, zijn helderheid en zijn diepe liefde voor Jezus en voor de Kerk in Myanmar. Samen met zijn vrouw Cornelia leidt hij Divine Ministry: een bediening die gebouwd is op vertrouwen, samenwerking en dienstbaarheid.
Wat David bijzonder maakt, is niet alleen wat hij doet, maar vooral hoe hij het doet. Hij heeft bewust gekozen voor een leven zonder zekerheden. Hij vertelde Bram en Thea hoe hij en Cornelia hun trouwringen verkochten om eten te kunnen kopen. “Ik bezit niets,” zei hij eenvoudig. “God gaf mij een vrouw en twee kinderen. Dat is genoeg.”
Die houding zie je terug in alles wat Divine Ministry doet. David bouwt geen eigen koninkrijk, maar investeert in anderen. Hij onderhoudt warme relaties met voorgangers uit verschillende denominaties in steden als Bago, Taungoo en Yangon. Juist omdat Divine Ministry geen concurrent wil zijn, maar een dienaar van de bredere Kerk, is er vertrouwen.
Zijn visie is helder: evangelisatie, training en het ondersteunen van lokale kerken. Studenten die de bijbelschool volgen keren terug naar hun eigen gemeenten om daar te dienen. En als iemand zich geroepen weet om een nieuwe gemeente te starten, dan staat David naast hen – met advies, gebed en praktische ondersteuning.
Samen onderweg – gedragen door vrede
Vanaf het eerste moment op de luchthaven van Yangon was er herkenning. Bram en Thea werden opgehaald door David, Cornelia en hun dochters Alice en Miriam. Wat volgde waren dagen die gekenmerkt werden door vrede, openheid en vriendschap. Niet alleen samenwerken, maar samen leven: reizen, eten, bidden, lachen.
Er waren intensieve gebedstijden, waarin persoonlijke gesprekken plaatsvonden en samen werd gezocht naar Gods weg voor de toekomst. Bram en Thea ervaarden sterk dat deze ontmoeting geen eenmalig bezoek was, maar deel van een langere, gezamenlijke weg.
De Bijbelschool in Bago
Een belangrijk onderdeel van de reis was de Bijbelschool in Bago. Hier gaf Bram meerdere dagen les over dankzegging, lofprijzing en aanbidding. Studenten luisterden aandachtig, stelden vragen en deelden hun eigen ervaringen. Het onderwijs bleef niet theoretisch: geloof en praktijk lopen hier samen op.
Wat de Bijbeltrainingen van Divine Ministry uniek maakt, is de opzet. De opleiding kan gevolgd worden in verschillende steden en duurt één of twee maanden. Doordeweeks is er onderwijs, in het weekend trekken studenten eropuit: evangeliseren, dienen in kerken, bidden voor mensen. Zo wordt het geleerde direct geleefd.
Later in de week was er opnieuw een lesmoment met ruimte voor vragen en gesprek. De honger naar verdieping was voelbaar. Jong en oud willen leren hoe ze Jezus kunnen volgen in hun eigen context, vaak onder moeilijke omstandigheden.
Dienend onderweg – van pastors tot weduwen
Naast de bijbelschool ontmoetten Bram en Thea pastors, gezinnen en gemeenteleden. Er waren pastorale bijeenkomsten, gezamenlijke maaltijden en momenten van gebed voor zieken. In Taungoo bezochten ze dorpen, maakten ze een kinderdienst mee en werd er voedsel uitgedeeld aan weduwen – een tastbare uiting van liefde.
Op zondag kwamen zes verschillende kerken samen voor één gezamenlijke dienst. Zo’n 150 mensen vulden de ruimte met lofprijzing. Vrij, levend en verbonden. Na afloop kreeg iedereen een maaltijd. Kerk-zijn betekende hier: samen aanbidden én samen delen.
Dankbaar en hoopvol
Deze reis liet zien wat er gebeurt als bediening niet draait om groei in aantallen of zichtbaarheid, maar om trouw, waarheid en liefde. In David en Cornelia ontmoetten Bram en Thea mensen die alles hebben losgelaten om Jezus te volgen – en juist daarin rijk zijn.
We zijn dankbaar voor wat God doet in Myanmar. Voor de Bijbelschool, voor de eenheid tussen kerken, voor levens die gevormd worden. En voor relaties die niet gebaseerd zijn op projecten, maar op vriendschap.
Dit is waarom we samen optrekken. Niet voor een moment, maar voor de lange termijn.
Hieronder een reisverslag in beeld:
Liefde brengen in de beruchte CDE gevangenis
In de beruchte gevangenis van Ciudad del Este in Paraguay leven meer dan 1.200 mannen en 100 vrouwen onder erbarmelijke omstandigheden. Toch klinken er nu ook woorden van hoop en liefde. Dankzij jouw steun en de inzet van Jacob en zijn team worden gevangenen niet alleen bezocht met praktische hulp, maar ook met de boodschap dat Gods liefde vrijheid brengt!
Gevangenis waar wanhoop heerst
De gevangenis van de stad Ciudad del Este is zwaar overbevolkt. In de vochtige cellen zitten zes personen en hangt een penetrante geur; gevangenen komen slechts één uur per dag naar buiten. Velen lijden aan gezondheidsproblemen en hebben nauwelijks toegang tot goede voeding of medische zorg.
In één sectie verblijven alleen maar leden van de PCC, een van de grootste criminele netwerken van Zuid-Amerika. Ciudad del Este ligt op het drielandenpunt met Argentinië en Brazilië, berucht om smokkelroutes voor drugs en mensenhandel.
Juist in deze harde context krijgt het team de unieke de kans om binnen te mogen komen met een luisterend oor, praktische hulp en een boodschap van hoop.
Luisteren, helpen en hoop brengen
Bij elk bezoek ontmoet het team een groep van 70 tot 80 gevangenen. Er is tijd om te luisteren naar hun verhalen, met hen te bidden en Gods liefde te delen. Daarnaast ontvangen ze praktische hulp zoals eten, drinken en basisbenodigdheden. Elke gevangene krijgt bovendien het Nieuwe Testament aangeboden. Voor velen is dit de eerste keer dat zij een Bijbel bezitten.
Hoewel de veiligheidsregels streng zijn — geen telefoons, geen foto’s, beperkte groepsgrootte — is het team dankbaar voor de open deur die er nu is. Het feit dat dit werk kan plaatsvinden, is bijzonder en uniek.
In de vrouwengevangenis, waar zo’n honderd vrouwen vastzitten, werden toiletsets uitgedeeld met wc-papier, zeep en tandpasta. Daar zijn de veiligheidsregels iets minder streng, waardoor het mogelijk was onderstaande foto’s te kunnen maken.
Een maaltijd en een Bijbel veranderen levens
De bezoeken brengen licht op een plek die gekenmerkt wordt door wanhoop en criminaliteit. Voor de gevangenen is het ontvangen van een maaltijd of hygiënepakket vaak een grote opluchting. Maar nog belangrijker is het besef dat er iemand naar hen luistert en met hen bidt.
De Bijbels en persoonlijke gesprekken geven hen de kans om hoop te vinden in God. Sommigen ervaren voor het eerst dat ze niet vergeten zijn, maar geliefd en waardevol.
Een open deur naar 1.300 gevangenen
Tot nu toe zijn er drie bezoeken geweest. De leiding van de gevangenis heeft toestemming gegeven om maandelijks terug te keren. Dat betekent dat alle 1.300 gevangenen binnen vijftien maanden bereikt kunnen worden, ieder met een bezoek, voedsel en een nieuw testament.
Het team kijkt met verwachting vooruit: meer ontmoetingen, gesprekken momenten waarin liefde sterker blijkt dan wanhoop. Bedankt voor jouw financiële ondersteuning en gebed, dat maakt dit werk mogelijk!